De gezondheid van de Shar-Pei

De levensverwachting van de Shar-Pei ligt doorgaans tussen 8 en 10 jaar. Deze levensduur blijft correct voor een hond van dit formaat, maar ze hangt sterk af van de kwaliteit van de fokkerij, van het gewichtsbeheer, van de opvolging van de ogen en de huid, evenals van de screening op erfelijke aandoeningen.

De Shar-Pei is vanuit gezondheidsoogpunt niet het meest robuuste ras. Zijn huid, zijn ogen en bepaalde erfelijke aanleg vereisen een constante waakzaamheid, temeer omdat hij sterke klimaatveranderingen slecht verdraagt en een neiging tot overgewicht kan vertonen als zijn activiteit te laag blijft.

Bijzondere aandacht moet worden besteed aan de toestand van de huidplooien, aan de ogen, aan het lichaamsgewicht en aan het optreden van abnormale ontstekings- of spijsverteringsverschijnselen. Bij dit ras telt preventie evenveel als behandeling, omdat sommige aandoeningen snel kunnen evolueren als ze niet vroeg worden opgemerkt.

• Entropion : Het naar binnen krullen van het ooglid kan het hoornvlies irriteren en vereist soms een snelle correctie.

• Ectropion : Het naar buiten keren van het ooglid stelt het oog meer bloot aan irritaties en infecties.

• Familiaire koorts van de Shar-Pei : Deze ontstekingsaandoening die eigen is aan het ras uit zich door koortsepisodes en vraagt om een nauwgezette veterinaire opvolging.

• Hypothyreoïdie : Een hormonale stoornis die kan leiden tot vermoeidheid, gewichtstoename en huidveranderingen.

• Heup- en elleboogdysplasie : Deze gewrichtsafwijkingen kunnen de locomotie hinderen en artrose bevorderen.

• Maagtorsie : Levensbedreigende noodsituatie, zeldzamer maar ernstig, bevorderd door bepaalde voedings- of anatomische contexten.

• Huidaandoeningen : Atopie, pyodermie, demodicose, cutane mucinose en seborroe worden bevorderd door de gevoeligheid van de huid en de plooien.

De Shar-Pei verdraagt warmte slecht en verdraagt kou slechts matig. Een leven binnenshuis is doorgaans te verkiezen, met uitstapjes aangepast aan de meest gematigde uren en verhoogde waakzaamheid tijdens warme periodes of bij plotselinge weersveranderingen.

De Shar-Pei kan de neiging hebben om aan te komen als zijn energie-inname te hoog is in verhouding tot zijn werkelijke activiteit. Een nauwkeurig afgemeten rantsoen, het opvolgen van het silhouet en regelmatige dagelijkse uitstapjes zijn belangrijk om overgewicht te beperken, dat ook de belasting van de gewrichten verergert.

Screenings gericht op de heupen, de ellebogen, de knieën, de ogen en de schildklier zijn bijzonder relevant bij dit ras. Ze helpen om de fokdieren beter te selecteren en om vroegtijdig bepaalde aandoeningen op te sporen waaraan de Shar-Pei is blootgesteld.