De gezondheid van de Poolse windhond

Met goede fokomstandigheden, een aangepast dieet en goed beheerde lichaamsbeweging leeft de Poolse windhond doorgaans tussen 12 en 14 jaar, wat een aanzienlijke levensduur is voor een hond van groot formaat.

Zijn lichaamsbouw is stevig en zijn algemene robuustheid is goed, wat hem tot een hond maakt die in staat is om regelmatige activiteit te verdragen. Deze robuustheid ontslaat niet van een strikte veterinaire opvolging, met name tijdens de groei en op volwassen leeftijd om locomotorische en spijsverteringsstoornissen te voorkomen.

De gezondheidswaakzaamheid berust vooral op preventie, observatie van de beweging, het behouden van een stabiel gewicht en het beheren van de maaltijden rond de lichaamsbeweging. Bij deze grote, diepborstige windhond moet elk spijsverterings- of locomotorisch ongemak snel serieus worden genomen.

• Heupdysplasie : Een gewrichtsmisvorming die de locomotie kan aantasten en artrose bij grote honden kan bevorderen.

• Elleboogdysplasie : Een stoornis in de gewrichtsontwikkeling die pijn, mankheid en vroegtijdige slijtage kan veroorzaken.

• Glaucoom : Een ernstige oogaandoening die verband houdt met een stijging van de intraoculaire druk en een snelle behandeling vereist.

• Maagtorsie : Een levensbedreigende noodsituatie die wordt bevorderd door de grote lichaamsgrootte en de diepe borstkas; daarom is het nuttig de maaltijden te verdelen en inspanning rond het eten te vermijden.

• Cardiomyopathie : Een aandoening van de hartspier die, afhankelijk van de lijnen en de klinische tekenen, opgevolgd moet worden.

• Hypothyreoïdie : Een hormonale stoornis die zich kan uiten door vermoeidheid, gewichtstoename en veranderingen van de vacht.

De Poolse Windhond verdraagt matig de kou en minder goed de sterke hitte. In de zomer moeten inspanningen worden verplaatst naar de koele uren met een constante toegang tot water, terwijl in de winter een weinig actieve hond of een hond die lang aan de wind wordt blootgesteld afhankelijk van de omstandigheden extra bescherming nodig kan hebben.

Deze hond moet droog en gespierd blijven in plaats van zwaar. Een teveel aan gewicht belast zijn gewrichten, zijn locomotie en zijn uithoudingsvermogen, vandaar het belang om de porties aan te passen aan zijn werkelijke activiteit en regelmatig zijn silhouet te controleren.

Een screening van heupen en ellebogen bij fokdieren is relevant, met bijzondere aandacht voor de ogen en het hart afhankelijk van de lijnen. Een regelmatige klinische controle maakt het ook mogelijk om vroegtijdig abnormale spijsverterings- of locomotorische tekenen op te sporen.