De gezondheid van de Foxterriër

Met een levensverwachting die doorgaans tussen 10 en 13 jaar ligt, kan de Fox Terrier zijn gezin lange tijd vergezellen wanneer hij goed wordt opgevoed, correct wordt gevoed en voldoende wordt uitgelaten. Preventie, gewichtsbeheersing en het snel aanpakken van elk abnormaal symptoom dragen rechtstreeks bij aan deze levensduur.

De Fox Terrier wordt beschouwd als een vrij robuust ras. Zijn compacte bouw en zijn actieve aard zorgen er vaak voor dat hij goed ouder wordt, op voorwaarde dat men zijn bewegingsbehoeften respecteert en bepaalde spijsverterings-, oog- of bewegingsgerelateerde tekenen die een veterinair advies verdienen niet banaliseert.

Regelmatige controle wordt aangeraden gedurende het hele leven, met name omdat de Fox Terrier een deel van zijn ongemak kan verbergen zolang hij gemotiveerd en dynamisch blijft. Een vroege opvolging maakt het mogelijk om afwijkingen sneller op te sporen en de activiteit, de voeding of de verzorging indien nodig aan te passen.

• Wervelproblemen : Een controle van het bewegingsapparaat is nuttig, vooral als de hond stijfheid, pijn of een vermindering van de conditie vertoont na inspanning.

• Oogaandoeningen : Oogproblemen kunnen bij het ras voorkomen en rechtvaardigen een snelle consultatie bij hinder, roodheid of verminderd zicht.

• Hartproblemen : Regelmatige veterinaire opvolging helpt mogelijke hartklachten op te sporen, vooral bij de volwassen hond of de senior.

• Aangeboren megaoesofagus : Het ras behoort tot de rassen waarbij deze spijsverteringsaandoening kan worden waargenomen, met regurgitaties en risico op verslikken.

De Fox Terrier verdraagt over het algemeen koele temperaturen redelijk goed en matige warmte vrij goed, op voorwaarde dat intensieve inspanningen tijdens de warmste uren worden vermeden. Zoals bij elke kleine actieve hond moet hij in de zomerperiode altijd beschikken over water, schaduw en hersteltijd.

De Fox Terrier moet een droge en atletische silhouet behouden. Zijn activiteitsniveau helpt overgewicht te beperken, maar een teveel aan snoepjes of een slecht aangepaste portie kunnen zijn gewicht snel doen schommelen. Een regelmatige controle van de lichaamsconditie maakt het mogelijk de porties aan te passen aan zijn leeftijd, zijn activiteit en een eventuele sterilisatie.

Een jaarlijkse dierenartscontrole, aangevuld afhankelijk van het profiel van de hond met bijzondere aandacht voor de ogen, het hart, de wervelkolom en spijsverteringsstoornissen, wordt aanbevolen. Bij een dier dat bestemd is voor de fok, is het verstandig om de voorkeur te geven aan lijnen die serieus worden opgevolgd en aan fokdieren die zorgvuldig zijn geselecteerd.