De gezondheid van de Chesapeake Bay Retriever

Zijn gebruikelijke levensverwachting ligt tussen 10 en 13 jaar. Een voeding die is aangepast aan zijn activiteit, het behoud van een gezond gewicht, regelmatige lichaamsbeweging en veterinaire opvolging dragen bij aan het behoud van zijn levenskwaliteit.

Zijn krachtige bouw, zijn uithoudingsvermogen en zijn beschermende vacht maken hem tot een robuuste hond, geschikt voor werk in moeilijke weersomstandigheden. Deze algemene stevigheid sluit de erfelijke aanleg die in het ras bekend is niet uit.

Bijzondere aandacht moet worden besteed aan de gewrichten, de ogen en neurologische aandoeningen of aandoeningen die verband houden met inspanning. De fokdieren zouden de aanbevolen screenings moeten ondergaan en elk teken van pijn, verminderd zicht of abnormale intolerantie voor inspanning moet leiden tot een dierenartsconsult.

• Heupdysplasie : Deze gewrichtsaandoening behoort tot de belangrijkste predisposities van het ras en rechtvaardigt een screening van de fokdieren.

• Elleboogdysplasie : Deze afwijking in de gewrichtsontwikkeling kan pijn en kreupelheid veroorzaken en moet in de lijnen worden opgespoord.

• Progressieve retina-atrofie : Deze erfelijke oogaandoening kan leiden tot een geleidelijke achteruitgang van het gezichtsvermogen.

• Door inspanning geïnduceerde collaps : Episodes van zwakte of instorting kunnen optreden bij intense inspanning bij getroffen honden.

• Degeneratieve myelopathie : Deze progressieve neurologische aandoening behoort tot de occasionele predisposities die bij het ras zijn gemeld.

Dankzij zijn dichte, wollige ondervacht en zijn beschermende dekharen verdraagt hij kou, vocht en slecht weer zeer goed. De bron schrijft hem ook een goede tolerantie voor warmte toe, zonder dat dit ontslaat van het voorzien van water, schaduw en activiteiten die zijn aangepast aan hoge temperaturen.

De porties moeten redelijk blijven en overeenkomen met de werkelijke behoeften van deze sportieve hond om overgewicht te voorkomen. Het rantsoen moet worden aangepast aan zijn gewicht, zijn leeftijd en zijn activiteitsniveau, met het advies van de dierenarts indien nodig.

De aanbevolen screenings betreffen de heupen, de ellebogen en de ogen, evenals door inspanning geïnduceerde collaps en degeneratieve myelopathie. De controle van de fokdieren maakt het mogelijk om beter rekening te houden met de belangrijkste aanleg van het ras.